Leśny atlas
Pieczarka anyżkowa
Agaricus arvensis Schaeff.
Znane także jako: Pieczarka polowa
Opis
Duża biała lub kremowa pieczarka o zapachu anyżu, wolnych blaszkach zmieniających barwę z różowej na czekoladowobrązową i wyraźnym pierścieniu.
Jak rozpoznać
Kapelusz oraz podstawa trzonu żółkną po dotknięciu, lecz wolniej i słabiej niż u pieczarki karbolowej. Pierścień jest dwuwarstwowy.
Podobne gatunki
Może być mylona z trującymi żółknącymi pieczarkami oraz białymi muchomorami; muchomory mają białe blaszki i pochwę.
Miejsce występowania
Łąki, pastwiska, parki, ogrody i trawiaste obrzeża lasów.
Występowanie
Dość pospolita w otwartych siedliskach.
Toksyczność i ostrzeżenia
Sprawdź podstawę trzonu i zapach; nie zbieraj białych blaszkowców bez wykluczenia muchomorów i pieczarki karbolowej.
Jadalność
Jadalny
Dobry grzyb jadalny po pewnym rozpoznaniu i obróbce cieplnej.
Ochrona
none
Sezon
5–11 miesiąc
Cechy
Miejsce występowania
Łąka lub pastwisko
Park
Ogród
Przydroże
Podłoże
Ziemia / gleba
Trawa
Sposób wzrostu
Pojedynczo
W grupie
W kręgu / czarcim kręgu
Kształt kapelusza
Półkulisty
Kolor kapelusza
Biały
Kremowy
Żółty
Powierzchnia kapelusza
Gładka
Sucha
Brzeg kapelusza
Gładki
Typ hymenoforu
Blaszki
Kolor hymenoforu
Różowy
Brązowy
Czarny
Przyrośnięcie blaszek
Wolne
Kształt trzonu
Cylindryczny
Maczugowaty
Kolor trzonu
Biały
Kremowy
Żółty
Powierzchnia trzonu
Gładka
Pierścień na trzonie
Obecny
Pochwa u podstawy trzonu
Brak
Kolor miąższu
Biały
Kremowy
Zmiana koloru po uszkodzeniu
Żółknie
Zapach
Anyżowy
Wydzielanie mleczka
Nie wydziela mleczka
Kolor wysypu zarodników
Brązowy