Leśny atlas
Muchomor sromotnikowy
Amanita phalloides (Vaill. ex Fr.) Link
Znane także jako: Muchomor zielonawy, Sromotnik bezwstydny
Opis
Śmiertelnie trujący muchomor o oliwkowozielonym, żółtawym lub niemal białym kapeluszu, białych blaszkach, pierścieniu i workowatej pochwie u podstawy trzonu.
Jak rozpoznać
Blaszki pozostają białe. Podstawa trzonu tkwi w wyraźnej białej pochwie, dlatego okaz trzeba wydobyć w całości z ziemi.
Podobne gatunki
Bywa mylony z gołąbkami zielonymi, gąską zielonką, czubajkami i pieczarkami. Gołąbki i gąski nie mają jednocześnie pierścienia i pochwy.
Miejsce występowania
Ciepłe lasy liściaste i mieszane, parki, głównie pod dębami, bukami, grabami i leszczynami.
Występowanie
Dość pospolity, szczególnie w zachodniej i centralnej Polsce.
Toksyczność i ostrzeżenia
Zawiera amatoksyny powodujące ciężkie, często śmiertelne uszkodzenie wątroby i nerek; objawy mogą wystąpić dopiero po wielu godzinach.
Jadalność
Trujący
Śmiertelnie trujący nawet w niewielkiej ilości.
Ochrona
none
Sezon
7–10 miesiąc
Cechy
Miejsce występowania
Las
Park
Typ lasu
Las liściasty
Las mieszany
Podłoże
Ziemia / gleba
Ściółka
Sposób wzrostu
Pojedynczo
W grupie
Kształt kapelusza
Wypukły
Kolor kapelusza
Biały
Żółty
Oliwkowy
Zielony
Powierzchnia kapelusza
Gładka
Śluzowata / lepka
Brzeg kapelusza
Gładki
Typ hymenoforu
Blaszki
Kolor hymenoforu
Biały
Przyrośnięcie blaszek
Wolne
Kształt trzonu
Cylindryczny
Bulwiasty u podstawy
Kolor trzonu
Biały
Kremowy
Powierzchnia trzonu
Włóknista
Pierścień na trzonie
Obecny
Pochwa u podstawy trzonu
Obecna
Kolor miąższu
Biały
Zmiana koloru po uszkodzeniu
Brak zmiany
Zapach
Brak wyraźnego zapachu
Wydzielanie mleczka
Nie wydziela mleczka
Kolor wysypu zarodników
Biały