Leśny atlas
Muchomor rdzawobrązowy
Amanita fulva Fr.
Znane także jako: Muchomor rdzawy
Opis
Smukły muchomor o rdzawopomarańczowym kapeluszu z silnie prążkowanym brzegiem, bez pierścienia i z białą workowatą pochwą u podstawy.
Jak rozpoznać
Kapelusz jest zwykle gładki, z ciemniejszym środkiem. Trzon jasny, smukły, bez pierścienia; pochwa często głęboko tkwi w podłożu.
Podobne gatunki
Może być mylony z innymi muchomorami z sekcji mglejarek, w tym gatunkami trudnymi do rozróżnienia bez doświadczenia.
Miejsce występowania
Wilgotne lasy liściaste, iglaste i mieszane, często pod brzozami na kwaśnej glebie.
Występowanie
Dość pospolity w Polsce.
Toksyczność i ostrzeżenia
Surowy lub niedogotowany jest toksyczny i może wywołać silne dolegliwości.
Jadalność
Jadalny
Warunkowo jadalny po dokładnym ugotowaniu, lecz niezalecany początkującym.
Ochrona
none
Sezon
6–11 miesiąc
Cechy
Miejsce występowania
Las
Typ lasu
Las liściasty
Las iglasty
Las mieszany
Podłoże
Ziemia / gleba
Ściółka
Mech
Sposób wzrostu
Pojedynczo
W grupie
Kształt kapelusza
Półkulisty
Kolor kapelusza
Pomarańczowy
Czerwony
Brązowy
Powierzchnia kapelusza
Gładka
Śluzowata / lepka
Brzeg kapelusza
Prążkowany
Typ hymenoforu
Blaszki
Kolor hymenoforu
Biały
Kremowy
Przyrośnięcie blaszek
Wolne
Kształt trzonu
Cylindryczny
Zwężający się ku górze
Kolor trzonu
Biały
Kremowy
Powierzchnia trzonu
Gładka
Kosmkowata
Pierścień na trzonie
Brak
Pochwa u podstawy trzonu
Obecna
Kolor miąższu
Biały
Zmiana koloru po uszkodzeniu
Brak zmiany
Zapach
Brak wyraźnego zapachu
Wydzielanie mleczka
Nie wydziela mleczka
Kolor wysypu zarodników
Biały