Leśny atlas
Muchomor czerwieniejący
Amanita rubescens Pers.
Znane także jako: Muchomor czerwonawy
Opis
Pospolity muchomor o brązowawym kapeluszu z szaroróżowymi łatkami i miąższu wyraźnie czerwieniejącym po uszkodzeniu lub żerowaniu owadów.
Jak rozpoznać
Pierścień jest zwykle wyraźnie prążkowany, a bulwiasta podstawa nie ma workowatej pochwy. Wszystkie zranienia powoli różowieją lub czerwienieją.
Podobne gatunki
Groźna pomyłka z muchomorem plamistym, który nie czerwienieje, ma białe brodawki i obrzeżoną bulwę.
Miejsce występowania
Lasy liściaste, iglaste i mieszane, na ziemi pod wieloma gatunkami drzew.
Występowanie
Bardzo pospolity w całej Polsce.
Toksyczność i ostrzeżenia
Surowy zawiera termolabilne hemolizyny i jest trujący; niedostateczna obróbka może wywołać zatrucie.
Jadalność
Jadalny
Warunkowo jadalny po bardzo dokładnym ugotowaniu, lecz ze względu na ryzyko pomyłki nie jest polecany początkującym.
Ochrona
none
Sezon
6–11 miesiąc
Cechy
Miejsce występowania
Las
Typ lasu
Las liściasty
Las iglasty
Las mieszany
Podłoże
Ziemia / gleba
Ściółka
Sposób wzrostu
Pojedynczo
W grupie
Kształt kapelusza
Wypukły
Kolor kapelusza
Czerwony
Różowy
Brązowy
Powierzchnia kapelusza
Łuskowata
Z brodawkami
Brzeg kapelusza
Gładki
Typ hymenoforu
Blaszki
Kolor hymenoforu
Biały
Kremowy
Przyrośnięcie blaszek
Wolne
Kształt trzonu
Cylindryczny
Bulwiasty u podstawy
Kolor trzonu
Biały
Brązowy
Powierzchnia trzonu
Kosmkowata
Pierścień na trzonie
Obecny
Pochwa u podstawy trzonu
Brak
Kolor miąższu
Biały
Czerwony
Zmiana koloru po uszkodzeniu
Czerwienieje
Zapach
Grzybowy / łagodny
Wydzielanie mleczka
Nie wydziela mleczka
Kolor wysypu zarodników
Biały