Leśny atlas
Muchomor cytrynowy
Amanita citrina Pers.
Znane także jako: Muchomor bulwiasty
Opis
Muchomor o bladożółtym, cytrynowym lub niemal białym kapeluszu z jasnymi łatkami, białych blaszkach, pierścieniu i wyraźnie obrzeżonej bulwie u podstawy trzonu.
Jak rozpoznać
Miąższ i podstawa trzonu często pachną surowym ziemniakiem lub rzodkwią. Osłona u podstawy tworzy niski, przylegający kołnierz wokół bulwy.
Podobne gatunki
Może być pomylony ze śmiertelnie trującym muchomorem sromotnikowym lub jadowitym, a jasne okazy także z pieczarkami.
Miejsce występowania
Lasy iglaste, liściaste i mieszane, szczególnie na kwaśnych glebach.
Występowanie
Bardzo pospolity w całej Polsce.
Toksyczność i ostrzeżenia
Nie jest uznawany za tak toksyczny jak muchomor sromotnikowy, lecz może powodować zatrucia i jest obarczony skrajnym ryzykiem pomyłki.
Jadalność
Trujący
Grzyb niejadalny i traktowany jako trujący.
Ochrona
none
Sezon
7–11 miesiąc
Cechy
Miejsce występowania
Las
Typ lasu
Las liściasty
Las iglasty
Las mieszany
Podłoże
Ziemia / gleba
Ściółka
Sposób wzrostu
Pojedynczo
W grupie
Kształt kapelusza
Wypukły
Kolor kapelusza
Biały
Kremowy
Żółty
Zielony
Powierzchnia kapelusza
Gładka
Z brodawkami
Brzeg kapelusza
Gładki
Typ hymenoforu
Blaszki
Kolor hymenoforu
Biały
Przyrośnięcie blaszek
Wolne
Kształt trzonu
Cylindryczny
Bulwiasty u podstawy
Kolor trzonu
Biały
Kremowy
Powierzchnia trzonu
Kosmkowata
Pierścień na trzonie
Obecny
Pochwa u podstawy trzonu
Obecna
Kolor miąższu
Biały
Zmiana koloru po uszkodzeniu
Brak zmiany
Zapach
Rzodkiewkowy
Wydzielanie mleczka
Nie wydziela mleczka
Kolor wysypu zarodników
Biały