Leśny atlas
Lejkówka wonna
Clitocybe odora (Bull.) P. Kumm.
Znane także jako: Lejkówka anyżkowa
Opis
Niebieskozielona lub szarozielona lejkówka o bardzo silnym zapachu anyżu i gęstych blaszkach zbiegających na trzon.
Jak rozpoznać
Barwa szybko blednie, ale zapach anyżu pozostaje zwykle wyraźny. Kapelusz starszych owocników staje się płaski lub lejkowaty.
Podobne gatunki
Może przypominać inne zielonkawe lejkówki i drobne grzyby blaszkowe; intensywny anyżowy zapach jest najbardziej charakterystyczny.
Miejsce występowania
Lasy liściaste, iglaste i mieszane, w ściółce, często w grupach.
Występowanie
Dość pospolita, choć zwykle nieliczna.
Toksyczność i ostrzeżenia
Nie zbieraj wyblakłych lejków bez pewnego oznaczenia; w rodzaju występują gatunki silnie trujące.
Jadalność
Jadalny
Jadalna po obróbce cieplnej, lecz mało ceniona i używana najwyżej w niewielkiej ilości jako aromatyczny dodatek.
Ochrona
none
Sezon
7–11 miesiąc
Cechy
Miejsce występowania
Las
Typ lasu
Las liściasty
Las iglasty
Las mieszany
Podłoże
Ziemia / gleba
Ściółka
Sposób wzrostu
Pojedynczo
W grupie
Kształt kapelusza
Wypukły
Kolor kapelusza
Zielony
Szary
Niebieskawy
Powierzchnia kapelusza
Gładka
Sucha
Brzeg kapelusza
Podwinięty
Pofalowany
Typ hymenoforu
Blaszki
Kolor hymenoforu
Biały
Kremowy
Szary
Przyrośnięcie blaszek
Zbiegające na trzon
Kształt trzonu
Cylindryczny
Kolor trzonu
Kremowy
Szary
Powierzchnia trzonu
Gładka
Pierścień na trzonie
Brak
Pochwa u podstawy trzonu
Brak
Kolor miąższu
Biały
Kremowy
Zmiana koloru po uszkodzeniu
Brak zmiany
Zapach
Anyżowy
Wydzielanie mleczka
Nie wydziela mleczka
Kolor wysypu zarodników
Biały