← Wróć do rozpoznawania

Leśny atlas

Lejkówka wonna

Clitocybe odora (Bull.) P. Kumm.

Znane także jako: Lejkówka anyżkowa

Lejkówka wonna

Opis

Niebieskozielona lub szarozielona lejkówka o bardzo silnym zapachu anyżu i gęstych blaszkach zbiegających na trzon.

Jak rozpoznać

Barwa szybko blednie, ale zapach anyżu pozostaje zwykle wyraźny. Kapelusz starszych owocników staje się płaski lub lejkowaty.

Podobne gatunki

Może przypominać inne zielonkawe lejkówki i drobne grzyby blaszkowe; intensywny anyżowy zapach jest najbardziej charakterystyczny.

Miejsce występowania

Lasy liściaste, iglaste i mieszane, w ściółce, często w grupach.

Występowanie

Dość pospolita, choć zwykle nieliczna.

Toksyczność i ostrzeżenia

Nie zbieraj wyblakłych lejków bez pewnego oznaczenia; w rodzaju występują gatunki silnie trujące.

Jadalność

Jadalny
Jadalna po obróbce cieplnej, lecz mało ceniona i używana najwyżej w niewielkiej ilości jako aromatyczny dodatek.

Ochrona

none

Sezon

7–11 miesiąc

Cechy

Miejsce występowania

  • Las

Typ lasu

  • Las liściasty
  • Las iglasty
  • Las mieszany

Podłoże

  • Ziemia / gleba
  • Ściółka

Sposób wzrostu

  • Pojedynczo
  • W grupie

Kształt kapelusza

  • Wypukły

Kolor kapelusza

  • Zielony
  • Szary
  • Niebieskawy

Powierzchnia kapelusza

  • Gładka
  • Sucha

Brzeg kapelusza

  • Podwinięty
  • Pofalowany

Typ hymenoforu

  • Blaszki

Kolor hymenoforu

  • Biały
  • Kremowy
  • Szary

Przyrośnięcie blaszek

  • Zbiegające na trzon

Kształt trzonu

  • Cylindryczny

Kolor trzonu

  • Kremowy
  • Szary

Powierzchnia trzonu

  • Gładka

Pierścień na trzonie

  • Brak

Pochwa u podstawy trzonu

  • Brak

Kolor miąższu

  • Biały
  • Kremowy

Zmiana koloru po uszkodzeniu

  • Brak zmiany

Zapach

  • Anyżowy

Wydzielanie mleczka

  • Nie wydziela mleczka

Kolor wysypu zarodników

  • Biały