Leśny atlas
Lejkówka jadowita
Clitocybe rivulosa (Pers.) P. Kumm.
Znane także jako: Lejkówka odbielona
Opis
Niewielka biaława lejkówka rosnąca w trawie, często w grupach lub czarcich kręgach, zawierająca dużą ilość muskaryny.
Jak rozpoznać
Kapelusz jest białawy, z wiekiem płytko lejkowaty, czasem z koncentrycznymi pęknięciami nalotu. Blaszki zbiegają na trzon.
Podobne gatunki
Może być pomylona z jadalnymi twardzioszkami i innymi jasnymi grzybami łąkowymi.
Miejsce występowania
Łąki, trawniki, parki, ogrody, pobocza i trawiaste skraje lasów.
Występowanie
Pospolita w siedliskach trawiastych.
Toksyczność i ostrzeżenia
Muskaryna powoduje ślinotok, poty, zwężenie źrenic, spadek ciśnienia i zaburzenia oddychania.
Jadalność
Trujący
Grzyb silnie trujący.
Ochrona
none
Sezon
5–11 miesiąc
Cechy
Miejsce występowania
Łąka lub pastwisko
Park
Ogród
Przydroże
Teren miejski
Podłoże
Ziemia / gleba
Trawa
Sposób wzrostu
W grupie
W kręgu / czarcim kręgu
Kształt kapelusza
Wypukły
Kolor kapelusza
Biały
Kremowy
Powierzchnia kapelusza
Gładka
Sucha
Brzeg kapelusza
Podwinięty
Pofalowany
Typ hymenoforu
Blaszki
Kolor hymenoforu
Biały
Kremowy
Przyrośnięcie blaszek
Zbiegające na trzon
Kształt trzonu
Cylindryczny
Kolor trzonu
Biały
Kremowy
Powierzchnia trzonu
Gładka
Pierścień na trzonie
Brak
Pochwa u podstawy trzonu
Brak
Kolor miąższu
Biały
Kremowy
Zmiana koloru po uszkodzeniu
Brak zmiany
Zapach
Mączny
Wydzielanie mleczka
Nie wydziela mleczka
Kolor wysypu zarodników
Biały