Leśny atlas
Koźlarz czerwony
Leccinum aurantiacum (Bull.) Gray
Znane także jako: Czerwony koźlak
Opis
Okazały koźlarz o pomarańczowym do ceglastoczerwonego kapeluszu i jasnym trzonie pokrytym łuseczkami, związany głównie z osiką.
Jak rozpoznać
Miąższ po przekrojeniu zwykle szarzeje, fioletowieje lub czernieje. Trzon pokrywają brunatne do czerwonawych kosmki.
Podobne gatunki
Łatwy do pomylenia z innymi czerwono- i pomarańczowokapeluszowymi koźlarzami; istotne są drzewo partner i barwa łusek trzonu.
Miejsce występowania
Lasy liściaste i mieszane, zagajniki oraz skraje lasów, przede wszystkim pod osikami.
Występowanie
Dość częsty tam, gdzie rosną osiki.
Toksyczność i ostrzeżenia
Niedogotowany może wywołać dolegliwości żołądkowo-jelitowe.
Jadalność
Jadalny
Jadalny po dokładnej obróbce cieplnej.
Ochrona
none
Sezon
6–10 miesiąc
Cechy
Miejsce występowania
Las
Przydroże
Typ lasu
Las liściasty
Las mieszany
Podłoże
Ziemia / gleba
Ściółka
Trawa
Sposób wzrostu
Pojedynczo
W grupie
Kształt kapelusza
Wypukły
Kolor kapelusza
Pomarańczowy
Czerwony
Powierzchnia kapelusza
Sucha
Aksamitna
Brzeg kapelusza
Gładki
Typ hymenoforu
Rurki / pory
Kolor hymenoforu
Biały
Kremowy
Szary
Kształt trzonu
Cylindryczny
Zwężający się ku górze
Kolor trzonu
Biały
Szary
Powierzchnia trzonu
Łuskowata
Kropkowana
Pierścień na trzonie
Brak
Pochwa u podstawy trzonu
Brak
Kolor miąższu
Biały
Szary
Zmiana koloru po uszkodzeniu
Sinieje / niebieszczeje
Czernieje
Zapach
Grzybowy / łagodny
Wydzielanie mleczka
Nie wydziela mleczka
Kolor wysypu zarodników
Brązowy