Leśny atlas
Gołąbek wymiotny
Russula emetica (Schaeff.) Pers.
Znane także jako: Gołąbek płonący
Opis
Kruchy gołąbek o żywoczerwonym, zwykle wilgotnym kapeluszu, białych blaszkach i białym trzonie, znany z bardzo ostrego, piekącego miąższu.
Jak rozpoznać
Skórkę kapelusza można częściowo oddzielić, odsłaniając białawy miąższ. Blaszki i wysyp zarodników pozostają białe lub kremowe.
Podobne gatunki
Istnieje wiele czerwonych gołąbków o podobnym wyglądzie, zarówno jadalnych, jak i niejadalnych; rozpoznanie wyłącznie po kolorze jest zawodne.
Miejsce występowania
Wilgotne bory i lasy mieszane, często w mchu, na kwaśnej glebie pod świerkami i sosnami.
Występowanie
Dość pospolity w odpowiednich siedliskach.
Toksyczność i ostrzeżenia
Powoduje silne podrażnienie przewodu pokarmowego, nudności, wymioty i biegunkę.
Jadalność
Trujący
Grzyb trujący lub co najmniej silnie niejadalny; nie przeznaczać do spożycia.
Ochrona
none
Sezon
7–11 miesiąc
Cechy
Miejsce występowania
Las
Teren podmokły
Typ lasu
Las iglasty
Las mieszany
Podłoże
Ziemia / gleba
Ściółka
Mech
Sposób wzrostu
Pojedynczo
W grupie
Kształt kapelusza
Wklęsły
Kolor kapelusza
Czerwony
Różowy
Powierzchnia kapelusza
Gładka
Śluzowata / lepka
Brzeg kapelusza
Prążkowany
Typ hymenoforu
Blaszki
Kolor hymenoforu
Biały
Przyrośnięcie blaszek
Przyrośnięte
Kształt trzonu
Cylindryczny
Kolor trzonu
Biały
Powierzchnia trzonu
Gładka
Pierścień na trzonie
Brak
Pochwa u podstawy trzonu
Brak
Kolor miąższu
Biały
Zmiana koloru po uszkodzeniu
Brak zmiany
Zapach
Owocowy
Wydzielanie mleczka
Nie wydziela mleczka
Kolor wysypu zarodników
Biały
Kremowy