Leśny atlas
Gołąbek śledziowy
Russula xerampelina (Schaeff.) Fr.
Znane także jako: Gołąbek śledziowy typowy
Opis
Gołąbek o winoczerwonym, purpurowym lub brązowawym kapeluszu, kremowych blaszkach i charakterystycznym zapachu śledzi lub skorupiaków.
Jak rozpoznać
Miąższ i trzon po ucisku powoli brązowieją, a zapach staje się wyraźniejszy w starszych owocnikach.
Podobne gatunki
Nazwa obejmuje grupę podobnych gołąbków; pewne rozróżnienie gatunków może wymagać mikroskopu.
Miejsce występowania
Lasy iglaste i mieszane, szczególnie pod świerkami i sosnami.
Występowanie
Występuje w odpowiednich siedliskach na terenie Polski.
Toksyczność i ostrzeżenia
Oznaczenie w grupie gołąbków śledziowych bywa trudne; nie zbieraj niepewnych okazów.
Jadalność
Jadalny
Jadalny po obróbce cieplnej, lecz zapach nie każdemu odpowiada.
Ochrona
none
Sezon
7–11 miesiąc
Cechy
Miejsce występowania
Las
Typ lasu
Las iglasty
Las mieszany
Podłoże
Ziemia / gleba
Ściółka
Mech
Sposób wzrostu
Pojedynczo
W grupie
Kształt kapelusza
Wklęsły
Kolor kapelusza
Czerwony
Brązowy
Fioletowy
Powierzchnia kapelusza
Gładka
Śluzowata / lepka
Brzeg kapelusza
Gładki
Typ hymenoforu
Blaszki
Kolor hymenoforu
Kremowy
Żółty
Przyrośnięcie blaszek
Przyrośnięte
Kształt trzonu
Cylindryczny
Kolor trzonu
Biały
Kremowy
Czerwony
Powierzchnia trzonu
Gładka
Pierścień na trzonie
Brak
Pochwa u podstawy trzonu
Brak
Kolor miąższu
Biały
Brązowy
Zmiana koloru po uszkodzeniu
Brązowieje
Zapach
Nieprzyjemny / gnilny
Wydzielanie mleczka
Nie wydziela mleczka
Kolor wysypu zarodników
Kremowy