Leśny atlas
Gąska ziemistoblaszkowa
Tricholoma terreum (Schaeff.) P. Kumm.
Znane także jako: Gąska ziemista, Tricholoma myomyces
Opis
Niewielka gąska o szarym do mysioszarego, suchym i filcowato-aksamitnym kapeluszu. Występuje bardzo licznie w borach sosnowych na piaszczystych glebach.
Jak rozpoznać
Szary, suchy, pilśniowaty kapelusz, szare blaszki, brak mącznego zapachu (w odróżnieniu od gąski niekształtnej czy gąski pieprznej).
Miejsce występowania
Lasy iglaste, niemal wyłącznie pod sosnami, pośród mchów i igliwia.
Występowanie
Bardzo pospolita, szczególnie późną jesienią.
Toksyczność i ostrzeżenia
Możliwość pomyłki z trującą gąską tygrysią (Tricholoma pardinum) lub gąską pieprzną (Tricholoma virgatum).
Jadalność
Jadalny
Tradycyjnie uważana za jadalną, aczkolwiek zaleca się ostrożność ze względu na ryzyko pomylenia z trującymi szarymi gąskami.
Ochrona
none
Sezon
8–11 miesiąc
Cechy
Miejsce występowania
Las
Typ lasu
Las iglasty
Podłoże
Ziemia / gleba
Ściółka
Mech
Sposób wzrostu
Pojedynczo
W grupie
Kolor kapelusza
Ciemnobrązowy
Szary
Powierzchnia kapelusza
Sucha
Aksamitna
Włóknista
Typ hymenoforu
Blaszki
Kolor hymenoforu
Biały
Szary
Pierścień na trzonie
Brak
Pochwa u podstawy trzonu
Brak
Wydzielanie mleczka
Nie wydziela mleczka
Kolor wysypu zarodników
Biały