Leśny atlas
Gąska siarkowa
Tricholoma sulphureum (Bull.) P. Kumm.
Znane także jako: rycerzyk siarkowy
Opis
Średniej wielkości grzyb o jednolicie siarkowożółtym zabarwieniu całego owocnika i rzadkich blaszkach. Cechą diagnostyczną jest bardzo intensywny, nieprzyjemny zapach gazu świetlnego lub karbidu.
Jak rozpoznać
Od gąski zielonki odróżnia się rzadkimi blaszkami oraz silną wonią gazu świetlnego.
Miejsce występowania
Lasy iglaste, mieszane i liściaste, często pod sosnami, świerkami, dębami i bukami, nierzadko pośród mchów i ściółki.
Występowanie
Pospolity w lasach Polski i Europy Środkowej.
Toksyczność i ostrzeżenia
Zawiera substancje wywołujące zatrucia żołądkowo-jelitowe.
Jadalność
Trujący
Gatunek lekko trujący; powoduje zaburzenia żołądkowo-jelitowe, a ze względu na odrażający zapach i smak jest całkowicie niezdatny do spożycia.
Ochrona
none
Sezon
8–11 miesiąc
Cechy
Miejsce występowania
Las
Typ lasu
Las liściasty
Las iglasty
Las mieszany
Podłoże
Ziemia / gleba
Ściółka
Mech
Kolor kapelusza
Żółty
Typ hymenoforu
Blaszki
Kolor hymenoforu
Żółty
Kształt trzonu
Cylindryczny
Kolor trzonu
Żółty
Powierzchnia trzonu
Włóknista
Pierścień na trzonie
Brak
Kolor miąższu
Żółty
Zapach
Nieprzyjemny / gnilny
Wydzielanie mleczka
Nie wydziela mleczka
Kolor wysypu zarodników
Biały