Leśny atlas
Czubajka czerwieniejąca
Chlorophyllum rhacodes (Vittad.) Vellinga
Znane także jako: Czubajka czerwieniejąca typowa
Opis
Duża czubajka o jasnym kapeluszu z odstającymi brązowymi łuskami i miąższu szybko czerwieniejącym po uszkodzeniu.
Jak rozpoznać
Blaszki są wolne i białe, trzon bez wężykowatego wzoru, z ruchomym pierścieniem i bulwiastą podstawą bez pochwy.
Podobne gatunki
Może być mylona z czubajką kanią oraz trującą czubajką ogrodową; ważny jest kształt podstawy trzonu i siedlisko.
Miejsce występowania
Lasy, parki i ogrody, na żyznej ściółce, kompoście i przy pniakach.
Występowanie
Dość pospolita w Polsce.
Toksyczność i ostrzeżenia
Surowa lub niedogotowana może powodować zaburzenia żołądkowo-jelitowe.
Jadalność
Jadalny
Jadalna po dokładnej obróbce cieplnej, ale niezalecana początkującym.
Ochrona
none
Sezon
7–11 miesiąc
Cechy
Miejsce występowania
Las
Park
Ogród
Typ lasu
Las liściasty
Las iglasty
Las mieszany
Podłoże
Ziemia / gleba
Ściółka
Pień lub pniak
Sposób wzrostu
Pojedynczo
W grupie
Kształt kapelusza
Półkulisty
Kolor kapelusza
Kremowy
Jasnobrązowy
Brązowy
Powierzchnia kapelusza
Sucha
Łuskowata
Brzeg kapelusza
Postrzępiony
Typ hymenoforu
Blaszki
Kolor hymenoforu
Biały
Kremowy
Przyrośnięcie blaszek
Wolne
Kształt trzonu
Cylindryczny
Bulwiasty u podstawy
Kolor trzonu
Biały
Kremowy
Brązowy
Powierzchnia trzonu
Gładka
Włóknista
Pierścień na trzonie
Obecny
Pochwa u podstawy trzonu
Brak
Kolor miąższu
Biały
Czerwony
Zmiana koloru po uszkodzeniu
Czerwienieje
Zapach
Grzybowy / łagodny
Wydzielanie mleczka
Nie wydziela mleczka
Kolor wysypu zarodników
Biały