← Wróć do rozpoznawania

Leśny atlas

Czubajka czerwieniejąca

Chlorophyllum rhacodes (Vittad.) Vellinga

Znane także jako: Czubajka czerwieniejąca typowa

Czubajka czerwieniejąca

Opis

Duża czubajka o jasnym kapeluszu z odstającymi brązowymi łuskami i miąższu szybko czerwieniejącym po uszkodzeniu.

Jak rozpoznać

Blaszki są wolne i białe, trzon bez wężykowatego wzoru, z ruchomym pierścieniem i bulwiastą podstawą bez pochwy.

Podobne gatunki

Może być mylona z czubajką kanią oraz trującą czubajką ogrodową; ważny jest kształt podstawy trzonu i siedlisko.

Miejsce występowania

Lasy, parki i ogrody, na żyznej ściółce, kompoście i przy pniakach.

Występowanie

Dość pospolita w Polsce.

Toksyczność i ostrzeżenia

Surowa lub niedogotowana może powodować zaburzenia żołądkowo-jelitowe.

Jadalność

Jadalny
Jadalna po dokładnej obróbce cieplnej, ale niezalecana początkującym.

Ochrona

none

Sezon

7–11 miesiąc

Cechy

Miejsce występowania

  • Las
  • Park
  • Ogród

Typ lasu

  • Las liściasty
  • Las iglasty
  • Las mieszany

Podłoże

  • Ziemia / gleba
  • Ściółka
  • Pień lub pniak

Sposób wzrostu

  • Pojedynczo
  • W grupie

Kształt kapelusza

  • Półkulisty

Kolor kapelusza

  • Kremowy
  • Jasnobrązowy
  • Brązowy

Powierzchnia kapelusza

  • Sucha
  • Łuskowata

Brzeg kapelusza

  • Postrzępiony

Typ hymenoforu

  • Blaszki

Kolor hymenoforu

  • Biały
  • Kremowy

Przyrośnięcie blaszek

  • Wolne

Kształt trzonu

  • Cylindryczny
  • Bulwiasty u podstawy

Kolor trzonu

  • Biały
  • Kremowy
  • Brązowy

Powierzchnia trzonu

  • Gładka
  • Włóknista

Pierścień na trzonie

  • Obecny

Pochwa u podstawy trzonu

  • Brak

Kolor miąższu

  • Biały
  • Czerwony

Zmiana koloru po uszkodzeniu

  • Czerwienieje

Zapach

  • Grzybowy / łagodny

Wydzielanie mleczka

  • Nie wydziela mleczka

Kolor wysypu zarodników

  • Biały